วันศุกร์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

เมื่อประเทศไทยเป็นแหล่งฟอกเงิน

เมื่อประเทศไทยเป็นแหล่งฟอกเงิน

              ด้วยผมเองสนใจเรื่องการเงินอยู่พอสมควรและติดตามข่าวเศรษฐกิจของไทยและโลกเป็นประจำแม้จะไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญและชำนาญการวิเคราะห์เศรษฐกิจดังนักวิชาการเมืองไทย แต่จากมุมมองของผมที่ได้พบกับข่าวที่ประเทศไทยอยู่ในประเทศสุ่มเสี่ยง (โดนแบน) จากประเทศต่าง ๆ ว่าเป็นแหล่งฟอกเงินอันน่าจับตา โดยไปอยู่ในกลุ่มประเทศ ซึ่งแทบไม่นึกถึงว่าเราจะถูกจัดกลุ่มกับประเทศเหล่านั้น เพราะประเทศเราเป็นประเทศกำลังพัฒนามานานมากแล้ว และมีสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน หรือปปง. นั้นมาหลายปีแล้วเช่นกัน ซึ่งก็นานเกินพอที่จะสามารถจัดการเรื่องการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินได้ดีแล้ว เพราะกระบวนการติดตามนั้นมีมาตรฐานสากลที่แทบประเทศดำเนินการอยู่แล้ว เราทำไมไม่ได้ดำเนินการตามนั้น หรือประเทศเราต้องการเงิน (สกปรก) เหล่านั้นมาลงทุนในประเทศไทยหรืออย่างไร จริงอยู่ว่าการติดตามการฟอกเงินมีกระบวนการที่ซับซ้อน แต่หากเงินที่มีความผิดปกติส่วนใหญ่ล้วนมีจำนวนมาก และสามารถตามหาแหล่งที่มาของเงินได้ไม่ยากเท่าที่ควรจะเป็น ผมอาจจะวิจารณ์เกินความเป็นจริงไปสักหน่อย แต่ผลที่ประเทศไทยไปอยู่ในกลุ่มประเทศซึ่งดูรายชื่อประเทศแล้วผมแทบรับไม่ได้กับการถูกจัดกลุ่มนี้ ซึ่งเวียดนามยังดีกว่าประเทศเราอยู่มาก และไม่ต้องพูดถึงประเทศแถบเอเชีย หรือเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เรานับว่าแย่สุดในการดูแลการฟอกเงินในประเทศไทย ทำให้คนที่รวยจากสิ่งเลว ยิ่งรวยและสร้างปัญหามาขึ้นไปอีก ซึ่งคนเหล่านี้เป็นคนที่รวยแล้วไม่รู้สึกพอ และต้องการมีมากขึ้นเรื่อย ๆ เกิดวังวนของการเป็นมาเฟียเจ้าพ่อมากขึ้นเรื่อย ๆ ความป่าเถื่อนจะต้องมี แล้วหากเข้ามาเกี่ยวข้องกับการเมือง บ้านเมืองจะเป็นอย่างไร ด้วยความเป็นห่วงอย่างยิ่งต่อปัญหานี้ส่งผลให้ภาพลักษณ์และส่งผลกระทบต่อปัญหาอื่นแบบสายยาว หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรดำเนินการเรื่องนี้อย่างเร่งด่วนที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ด้วยความหวังดีต่อประเทศไทย

ป้ายกำกับ:

ออม ลงทุน มั่งคั่ง ตอนที่ 1

ออม ลงทุน  มั่นคง ตอนที่ 1
       ในชีวิตของเราตั้งแต่แรกเกิดจนถึงแก่เฒ่า ล้วนมีวิถีการดำเนินชีวิตที่ต่างกันออกไปตามวัยและสถานะ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เราได้เน้นหนักและถูกสั่งสอนกันมา นั่นก็คือการหาเลี้ยงตัวเองให้รอด คำว่ารอดหมายถึงรักษาชีวิตตัวเองให้รอดในสังคมที่เปลี่ยนไป ในสถาบันการศึกษาถูกสอนให้เราทำงานเพื่อแลกกับเงิน ซึ่งนำเงินเหล่านี้มาซื้อสิ่งของที่ต้องการ หรือแม้กระทั่งนำเงินมาใช้จ่ายเพื่อบางสิ่งที่สังคมคาดหวังให้เรามี  โดยไม่ได้สอนให้เรารู้จักการลงทุน ไม่สอนการออม การสร้างชีวิตด้วยตัวเอง ลดการพึ่งพาผู้อื่นให้มาก แต่ไม่ได้เป็นเช่นนั้น ยิ่งสังคมซับซ้อนวุ่นวายมากขึ้นเท่าไหร่ ยิ่งทำให้อาชีพดูยุ่งยาก และต้องใช้ทักษะที่ต้องเรียนกันมากขึ้น  ผมยังไม่แน่ใจว่าหากโลกใบนี้เกิดปรากฎการณ์ที่โลกใบนี้ไม่สามารถใช้เทคโนโลยี และสิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นและเป็นสิ่งที่เกิดชีวิตออกไป ผมก็ไม่แน่ใจว่าคนสมัยนี้จะอยู่กันได้ไหม รักษาตัวเองได้รอดไหม แล้วสิ่งที่สอนกันนั้นถูกทางแล้วหรอ ทุกชีวิตต้องใช้เงิน เงินเป็นสิ่งที่จำเป็นมากกว่าเทคโนโลยีเสียด้วยซ้ำ แต่ทำไม เพราะอะไรเราไม่เคยสอนการใช้เงิน การสร้างเงิน พัฒนาเงินให้มันมีมากขึ้น ซึ่งควรจะควบคู่กันไปกับการเรียนการสอนที่เน้นหนักไปที่สร้างอาชีพและสร้างความรู้เพื่อการประกอบการ สมควรแล้วที่จะต้องกลับมาทบทวบว่าจริง ๆ แล้วการศึกษาที่เป็นอยู่ทุกวันนี้มันสอนกันไปเพื่อเป็นลูกจ้างใช่หรือไม่ (ใช่แน่นอน) และนั่นแหละบางคนก็ไหวตัวทัน การเป็นลูกจ้างเป็นก้าวแรกของการออม และนำเงินออมนั้นมาลงทุนเพื่อลดการทำงาน และทำให้เงินมันเจริญเติบโตด้วยตัวมันเอง และเราก็มีเวลามากพอที่จะลงทุนในชีวิตของตัวเราเอง ซึ่งเราก็ไม่แน่ใจกันหรอกว่าตายไปแล้วจะมีชีวิตหลังความตายหรือไม่ เพราะความไม่แน่ใจและไม่มั่นใจนี่เองทำให้เราต้องสร้างกรอบที่เรียกกันว่า "ความดี" มาเป็นเครื่องวัดว่าตายไปแล้วเธอจะสุขสบายหรือไม่  หากเรามั่นใจว่าชีวิตหลังความตายมีจริงและเป็นไปตามสิ่งที่เราได้สร้างเหตุแห่งผลไว้แล้วในปัจจุบัน เราทำไมมุ่งจัง มุ่งไปที่การเป็นผู้รับใช้ผู้อื่น ๆ ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็ยังมีความทุกข์อยู่เต็มหัวใจ นอกจากเราจะต้องออมเงินเพื่อการใช้และลงทุนในปัจจุบันชาติของเราแล้วเราต้องลงทุนเพื่อชาติต่อๆ ไป ดังที่ควรจะเป็น  บางคนทำงานทั้งชีวิต จนแก่และตายไปจนไม่รู้ตัว ถึงแม้จะสร้างผลงานอันตระกานตาแต่สุดท้ายแล้วมันก็จะสูญสลายไปดังเช่นผู้ที่ผลิตมันขึ้นมา หากได้เข้าใจสิ่งที่แท้จริงของสิ่งทั้งหลายไม่ ดังนั้นเราควรออมและลงทุนเพื่อเป็นอยู่ในชาตินี้อย่างอิสระ และตลอดไป


ป้ายกำกับ: , ,