เศรษฐี..หรือยาจก ปั้นหน้า

 เศรษฐี หรือยาจกปั้นหน้า

        เหลืออีกไม่กี่ชั่วโมงจะเป็นเวลาที่สหรัฐอเมริกาต้องชำระหนี้ อันอาจจะมีการผิดชำระได้ ซึ่งมีความเป็นไปได้อยู่มากที่จะไม่ชำระหนี้ตามกำหนด ภาระของการเป็นหนี้ที่สูงมากที่สุดในโลกประเทศหนึ่ง ทำให้ต้องรัฐบาลแบกรับภาระอันเกิดจากบริโภคนิยมและการทหารที่ประกาศศักด์ดาอย่างไม่กลัวหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนในโลกใบนี้ การกำหนดทิศทางเดินของตนเองที่ผิดพลาดมาแต่ต้นจึงนำไปสู่วิกฤตอันน่ากลัวของนักเศรษฐกิจ ทั่วโลก เพราะสหรัฐอเมริกาเป็นประเทศหนึ่งทีใช้ทรัพยากรและบริโภคสินค้ามากจนประเทศต่าง ๆ  ที่ีมีส่วนเกี่ยวข้องกับประเทศนี้ต้องร้อน ๆ หนาวไปตาม ๆ กัน เหมือนเชื้อโรคที่สามารถติดต่อได้ก็ไม่ปาน สิ่งหนึ่งที่จะเป็นการป้องกันตัวเองของประเทศต่าง ๆ คือ เตรียมที่จะเลือกตลาดใหม่ในการส่งออก เลือกที่จะไม่ถือครองพันธบัตรสหรัฐอเมริกา เลือกที่จะไม่ลงทุนที่สุ่มเสี่ยงกับประเทศนี้ นี่คือการปกป้องตัวเองแบบกำปั้นทุบดินที่สุดแล้ว

แต่อีกมุมมองหนึ่ง ผมเห็นว่าประเทศนี้ยังมีศักยภาพพอที่จะฟื้นฟูตัวเองให้กลับมาเป็นเศรษฐีที่แท้จริงได้อีกครั้ง เพียงแต่ประเทศนี้ต้องมีรัฐบาลที่กล้าหาญกว่านี้ที่จะไม่ก่อภาระหนี้ขึ้นใหม่ มีนโยบายที่จะชำระหนี้ให้หมด โดยกลวิธีต่าง ๆ ตามที่จะนึกได้ และเป็นกลไกให้ประเทศฟื้นตัวด้วย นั่นหมายถึงประชาชนคนสหรัฐต้องมีความคิดที่เปลี่ยนไป โดยต้องอาศัยจุดแข่งของประเทศนี้อยู่ ซึ่งก็มีอยู่มาก ส่วนใหญ่แล้วนั้น อยู่ที่ความเป็นคนอเมริกัน คือ การไม่ยอมแพ้ การต่อสู้ ซึ่งผมเ้องก็ไม่แน่ใจว่าอเมริกันชนในสมัยนี้ยังเหมือนเดิมกับสมัยก่อนหรือไม่ ด้วยภาพลักษณ์ที่ใคร ๆ มองสหรัฐว่าเป็นเศรษฐีมีเงิน แต่ความจริงอาจจะเป็นเศรษฐีในกลุ่ม ๆ นักลงทุน แต่รัฐบาลยากจนมากที่สุดในโลกก็ว่าไ้ด้ เพราะวัดความมั่งคั่งจากทรัพย์สิน และหนี้สินอาจจะต้องขายกิจการของรัฐในหลายๆ อย่างจึงจะเพียงพอต่อการชำระหนี้ทั้งหมด

ประเทศที่จะต้องจับตามองว่าจะกลายเป็นเศรษฐีตัวจริง ปรับโปกัสไปที่ประเทศจีน ซึ่งเป็นเ้จ้าหนี้ให้ประเทศต่าง ๆ รวมทั้งสหรัฐอเมริกาด้วย ความเสี่ยงของเจ้าหนี้ก็ย่อมมี ในเมื่อลูกหนี้กำลังจะผิดนัดกาำรชำระหนี้ ความผันแปรของโลกจึงจะเกิดขึ้น เพราะคำว่า "เงิน"  ต่อไปคงจะมีการขายประเทศเพื่อชำระหนี้ ต่อไปคงไม่ต้องมีสงครามทางอาวุธ แต่จะเป็นสงครามทางการเงิน และเป็นสงครามปลดแอกจากความเป็นประเทศราช (ต้องส่งดอกเบี้ย)

คลิกเพื่อลงทุน