นโยบายบ้านหลังแรก...ยิ่งลักษณ์ 1

      ท่ามกลางความหวังของประชาชนคนไทย ชาวบ้านไร้เรือน ไร้ชายคาอาศัย ด้วยความฝันว่าสักวันหนึ่งจะมีบ้านดี ๆ ในชีวิตสักหลัง นโยบาย บ้านหลังแรก ช่างเป็นนโยบายที่เย้ายวนชวนเชื่อเหลือเกินว่าหากเลือกพรรคเพื่อไทยเป็นรัฐบาลแ้ล้ว ชาวบ้านจน ๆ จะได้เป็นเจ้าของบ้านกะเค้าสักที แต่เมื่อเห็นประกาศเงื่อนไขของการเข้าร่วมโครงการต้องตกใจ ผิดหวังอย่างไม่เหลืออะไรให้หวังอีกแล้ว ผมแทบช๊อคว่ารัฐบาลคิดได้แค่นี้เองหรอ คิดแค่จะคืนเงินให้กับคนที่มีเงินเดือนตั้งแต่ 20,000 บาทขึ้นไปเท่านั้นหรือ แล้วอย่างนี้ทำไปเพื่ออะไร ในเมื่องคนที่เงินเดือน 20,000 บาทขึ้นไปแทบไม่ต้องคิดเลยว่าจะมีบ้านกับเข้าได้หรือไม่ มันได้อยู่แล้ว ไม่ต้องนึกอะไรให้มาก ผมยังนึกถึงโครงการบ้านหลังแรกของ รัฐบาลคุณอภิสิทธิ์ ที่ให้ ธอส ให้กู้ซื้อบ้านหลังแรกในอัตราดอกเบี้ยต่ำ ยังรู้สึกมีศักดิ์ศรีของการกู้อยู่บ้าง นึกว่านโยบายนี้จะช่วยให้คนจนมีบ้านอยู่เหมือนกับโครงการบ้านเอื้ออาทรในสมัยรัฐบาลของคุณทักษิณ ในการอ่านเนื้อความของเงือนไขของโครงการผมแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่า นโยบายนี้ทำไปเพื่ออะไร เพื่อคนที่รวยอยู่แล้ว ซึ่งมีอยู่ไม่กี่คน ผมเชื่อแน่ว่าคนที่ได้ประโยชน์ย่อมยิ้มไว้รออยู่แล้ว แล้วนโยบายอะไรที่ช่วยให้คนจนได้มีบ้านเป็นของตัวเองซะที หรือยังไงก็ต้องรอให้เงินเดือนไปถึง 20,000 ก่อนใช่หรือไม่ แม้กระทั่งที่จะขึ้นเงินเดือนข้าราชการไปเป็น 15,000 ก็ยังไม่สามารถเข้าร่วมโครงการบ้านหลังแรกนี้ได้เลย แล้วบ้านหลังแรกสำหรับคนที่มีเงินเดือน 20,000 บาทขึ้นไปนี้จะมีสักกี่คนที่คนเงินเดือน 20,000 บาทแล้วยังไม่มีบ้านอยู่อาศัยเลย ผมยังเฝ้ารอให้กระทรวงการคลัง กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ กระทรวงแรงงาน ลองแชร์ข้อมูลต่อกันบ้างครับ ว่าความจะช่วยเหลือคนที่มีปัญหาอย่างไร ไม่ใช่ไปช่วยเหลือคนที่ไม่มีปัญหา หรือมีปัญหาน้่อยอยู่แล้ว หากคิดฝันไปถึงบ้านหลังละ 5 ล้านยิ่งไปเรื่องใหญ่นักสำหรับคนยากคนจน ทำไมไปกำหนดราคาบ้านไว้สูงซะขนาดนั้นเพื่ออะไร ผมหวังต่อไปอีกว่าจะมีการทบทวนโครงการนี้ใหม่ ให้รอบคอบ หรือจะไม่ทันกาลอะไรเสียแล้ว รู้สึกแย่กับความคาดหวังต่อรัฐบาลในการช่วยเหลือคนที่ต้องการความช่วยเหลือเสียเหลือเกิน นี่หรือรัฐบาลที่มาจากคนรากหญ้า